نازی تارقلی‌زاده

 

تو دنیایی که هیچ کی با هیچ کی نیست…
من و تو شبیه یه افسانه ایم
به اندازه زیبا شده قصه مون
که باید اون رو برای دنیا بگیم….

سیامک عباسی
«ادامه بده» ترانه ای از کوروش سمیعی

 

(زیرنویس از نازی تارقلی‌زاده؛ محقق و نویسنده)

مهری عزتی مقدم

این گلدان را کجای دلم بگذارم
که مشرف به پنجره‌ات باشد
واقعا چه ساعاتی از روز را
به چشمانم اختصاص دهم
که ناودان‌ها و معابر نرنجند از من؟

غمت غمگینم کرده‌است
اما دوستت‌دارم…

-حسین صفا –

طوفان آرام

 

در اولین تبسم خود پیر گشته است
و قلب؛ این كتیبه‌ی مخدوش
كه در خطوطِ اصلی آن دست برده‌اند
به اعتبار سنگی خود دیگر
احساس اعتماد نخواهد كرد

#فروغ_فرخزاد

بانو قهرمانی

 

تا دیروز فکر میکردم
تمام قله های جهان را
می توانم فتح کنم.
تازه امروز فهمیدم
چه نفس گیر است
بالا رفتن از پله های خانه ای که
تو
دیگر در آن نیستی!

صدیقه کشتکار

 

درخت با جنگل سخن می گوید!
علف با صحرا،
ستاره با کهکشان…
و من با تو سخن می گویم.
نامت را به من بگو،
دستت را به من بده،
حرفت را به من بگو،
قلبت را به من بده.

من ریشه های تو را دریافته ام…!
و با لبانت برای همه لب‌ها سخن گفته‌ام …

احمد شاملو

 

مهری عزتی مقدم

 

می‌روی گلِ انار بچینی؟ مرا هم ببر!

گاهی دنیا به تمامی تو را می‌خواهد وُ، تو هیچ از دنیا نمی‌خواهی؛ مگر آن‌کسی‌ را که بیاید بگوید: “می‌روم گُلِ انار بچینم، نمی‌آیی؟!” و گفته نگفته دست‌اَت را بگیرد ببرد… ببرد کوچه‌های کودکی‌اَت را نشان بدهد بگوید: “ببین! تو از این‌جا شروع شدی!”… و دنیا به تمامی تو را بخواهد وُ تو هیچ از دنیا نخواهی؛ مگر آن “شروع”، مگر آن “آغاز” را…

#رضا_کاظمی

راسل

 

چقدراینجا ابرها پایین می پرند
قلّه های قُلدر
دشنه برتوده های اَبر می کِشند ، قطعه ، قطعه

باران ; عرق برتن سبز درختان می گیرد

سبزینه ها اینجا مدعی حکمفرمایی زمینند

رویای بیابان تعبیرش
حجم سبز اینجاست..

کوه درد از وقار خود می کشد انگار

شکاف مکسره افتاده بر کوه
طرح لبخند گرفته بخود

رًگِ پُر پیچ جاده
همچو رَدِ ماری
کوبیده شده بر کف آبکشِ جنگل

خدای زیبا ,اینجا حجاب ندارد,

نگاهِ کن
نگاه می کند ما را
گوش میتوان داد
به نفسهای آفرینش
دم به دم
دمیده میشود
به امر او در جنگل ..

دنیایی را می ارزد
خُنَکای آبی این حجم سبز,
کنار رودِ روانِ سرازیر چاکِ جنگل,

می چسبد; چای ذغالی نوشیدن از کتری سیاهِ رو ی منقل
و
نفس بلعیدن از اکسیژن ناب بی منت

هوا جوانمردانه دلچسب و گواراست اینجا…..

#ادیب_حیدربگی

علیرضا شهریار

 

آنقدری که از تمام زندگی
عکس داریم
ذره ای خودش را نداریم
شاید دوربین ها میدانستند
آدم ها خاطره هایشان را
بیشتر دوست دارند …

#مرتضی_کانتوری